Werken op zaterdag!

Vandaag gaan filmen.. op Shabbat :) Er was een activiteit van Combatants for Peace, nabij Bethlehem. En gezien het filmen de vorige keer niet veel opbracht, vond ik dit wel een leuke activiteit om bij te wonen. Opzet: Palestijnse en Israelische jongeren schilderen samen een spandoek die later zal opgehangen worden als billboard ergens in Connecticut (ok, New York zou beter zijn, maar zo leren mensen in C tenminste dat Israel/Palestina bestaat:)

Eerst werd er in kleine groepen kennis gemaakt, daarna schilderen en eindigen met voedsel. Tijdens de ontmoetingen was er interactie tussen de 2 groepen, maar daarna bleef het redelijk gescheiden.. ergens logisch aangezien de jongsten elkaars taal niet echt spreken. Maar het was echt leuk om te zien dat er zulke activiteiten worden georganiseerd, zodat beiden zien dat de ander niet noodzakelijk "de vijand" is, maar een menselijk gezicht krijgen. Israeli's zijn niet alleen soldaten en Palestijnen allesbehalve alleen terroristen.

Nu alleen nog monteren!

De Muur

Afscheid van een vriend

Deze morgen is Elio, Icahd vrijwilliger en mijn teerbeminde flatgenoot, terug naar Italie vertrokken.. Maar zoals Virginia al zei (die is vorige maand vertrokken)... We Will All Be Back!

De vervanger van Elio is wel ok, maar toch niet hetzelfde... Gelukkig is hij van plan in juli al terug te komen.. Jammer dat ik waarschijnlijk niet meer bij hem zal wonen dan (maar in Ramallah)


Als eerbetoon aan beide:

Het Kieskompas!

Na al de heisa rond het kieskompas kon ik natuurlijk niet achterblijven.. Ik had de test al gedaan, maar wil toch even de resultaten kwijt.. Want ook ik ben slachtoffer van het Spirit-complot!!

Zelfs nadat ik iedereen behalve Johan slechte punten gaf, bleef ik in de cirkel hangen van verdomd Spirit:)

Nogal goed dat spa-en Spirit dicht bij elkaar gelegen zijn!

Anyway.. Ik was wel verbaasd dat spa een heel erg traditionele maar toch linkse economische visie heeft.. en ergens vind ik het niet logisch dat progressief en liberair aan hetzelfde zeel trekken.. of ligt het weer aan mij?

Het leven van een journalist....

is soms best lastig...

Christelle, Thomas en ik willen iets doen met video en reality.. Maar wat??

Starten met portretten van alledaagse mensen in alledaagse situaties was het vertrekpunt.. We willen het zeer persoonlijk houden, zodat we niet de zoveelste documentaire filmen over het conflict. We willen persoonlijke verhalen horen, liefst gelinkt aan de plaats waar ze wonen.. Bijvoorbeeld wat hun favoriete plaats is in Jeruzalem, liefst met een of ander emotionele betekenis..

Maar het blijkt niet zo simpel om dit in praktijk om te zetten.. Ons eerste slachtoffer werkte niet echt heel goed mee.. Zijn favoriete plaats in Jeruzalem is..rarara... de Al-Aqsa moskee! Dat is de derde belangrijkste plaats voor elke moslim, na Mekka en Medina. Het was dus niet makkelijk om iets persoonlijk los te peuteren, hij draaide maar door over het conflict en de checkpoints..

We moeten dus werken aan onze interviewtechnieken...

Gisteren moest ik een interview met de Palestijnse Vakbond filmen... Vraag je naar de moeilijkheden van de werknemers en krijg je hetzelfde verhaal.. Pas op, het was interessant en ik ben er zeker van dat checkpoints en de rampzalige economische situatie geen positieve invloed hebben, maar hij sprak niet over de situatie in Palestina zelf. Lokale problemen van werknemers en hun werkgever.. Op het eind moest ik zelfs nog vragen wat de bond nu precies deed, want hij concentreerde zich vooral op het bedanken van de Belgische overheid voor hun financiele steun :)

Nogal goed dat we hier het interview toch beter konden sturen en ik hoop dat het Actieplatform Palestina tevreden is met het beeldmateriaal!

Verenigd Jeruzalem!

Morgen is het "Jeruzalem Dag" in Israel, waarop de vereniging van Oost en West Jeruzalem gevierd wordt. Ik vraag me alleen af welke vereniging en geen mens die zich blijkbaar dezelfde vraag stelt..

In 1967 – na afloop van de 6 Daagse Oorlog - annexeerde Israel de oude stad en Oost-Jeruzalem en riep heel Jeruzalem uit tot hoofdstad. De VN heeft deze annexatie nooit erkend en bijna alle staten verhuisden prompt hun diplomatieke missies naar Tel Aviv. Op 30 juli 1980 bevestigde de Knesset de annexatie via de ‘Jeruzalemwet’: "Het verenigd Jeruzalem is in zijn geheel de hoofdstad van Israel". Kortom, een verenigd Jeruzalem is een stad onder Israelische soevereiniteit en sindsdien kon de verjoodsing beginnen via "nieuwe Buurten" midden in Arabische gebieden (zie vorige blogs). Vereniging is enkel een politiek statement, joodse en Arabische buurten leven nog steeds bijna strikt gescheiden...

Blijkbaar heeft de regering alweer de goedkeuring gegeven tot de constructie van 20.000 woningen in Oost Jeruzalem, wat huizing betekent voor ongeveer 100.000 - waarschijnlijk voornamelijk - Israeli's. De strijd om de "onverdeelde" hoofdstad gaat verder, hetzij met onevenwichtige middelen, en de Palestijnen raken langzaam maar zeker de greep op "hun" Oostelijk deel van de stad kwijt..

En niet enkel religieuze en/of fanatiekelingen komen op straat:

Vandaag stond in de krant te lezen dat het Rode Kruis het beleid van de gemeente ten opzichte van Oost Jeruzalem hekelt. Het wordt tijd dat internationale organisaties op hun achterpoten gaan staan, veel lawaai maken, hun mening uitschreeuwen en vooral druk uitoefenen. Ook regeringen worden wakker en het deed deugd te lezen dat EU vertegenwoordigers niet zullen deelnemen aan de festiviteiten deze week. Zelfs de Amerikaanse ambassadeur zal niet aanwezig zijn. Deze acties kunnen alleen maar toegejuichd worden natuurlijk, maar toch jammer dat het weinig gewicht in de schaal brengt. Het lijkt een stil protest, maar het is een begin dat er tenminste toch gereageerd wordt op symbolische dagen zoals deze..

Koude Europeanen...

Op een zonnige middag in de hoofdstraat rustig een Sabigh aan het naar binnen spelen, als ik plotseling een akelig bekeken gevoel krijg.. Kijk ik op, toch wel niet recht in een lens zeker! Een of andere leutigen (knipoog naar christophe en alle andere DJ tony fans, nee, we zijn hem nog niet vergeten!) fotograaf vond er niets beter op dan mij vast te leggen op film terwijl ik eet. Niets meer vervelender. Achteraf was hij wel zo vriendelijk om mij zijn adres te geven zodat ik de foto kon opvragen.. 5 u later was ik thuis :) We zijn samen op wandel geraakt in de Oude Stad en het was best gezellig.. Nogal goed dat ik vrijwilliger ben en mijn werk dus zelf kan plannen ;)

En fotografie is best een lastig beroep, de hele middag wandelen op zoek naar de perfecte foto, zucht.. gelukkig had hij mij al tegengekomen, zijn middag was al geslaagd :)

Een week later nog eens afgesproken, en voor ik het wist zat ik in legeruniform voor de lens...:)

Jeruzalem op en top... De sfeer is soms raar, de mensen soms fanatiek, maar gelukkig lopen er ook van die spontane types rond die de boel interessant houden. Ik heb zoiets in Gent nog niet veel tegengekomen, maar daar loop ik ook niet vaak alleen over straat natuurlijk... Cultuurverschillen zijn er, en ik heb dan ook niet voor niets de bijnaam 'Cold European Girl'....Of Pretzel, maar dat heeft dan weer te maken met het feit dat ik daar niet van kan blijven op cafe !!