Wednesday, August 27, 2008

Tractorrage

Het was lang geleden dat er terroristische activiteit plaatsvond in Jeruzalem, maar enkele weken geleden ontstond er toch opnieuw opschudding in de heilige stad...
Op mijn gemak wat aan het zappen geslagen, toen ik opeens een zender passeerde met beelden van een straat die me bekend voorkwam. In Jaffa - een hoofdstraat in Jeruzalem en 5 minuten van waar ik woon - was er blijkbaar iets aan de hand, mensen liepen in paniek rond een omgekantelde bus, sirenes langs alle kanten en zelfs helicopters. Jammer dat ik het Hebreeuws niet verstond (zo ver ben ik nog niet), maar beelden spreken soms voor zich, en door alle commotie was het snel duidelijk dat dit geen "normaal" ongeluk was.
Blijkbaar was een Palestijn met een bulldozer opzettelijk ingereden op 2 auto's en een bus. Hij was op dat moment aan het werk op een werf (aanlegging van een treinspoor), nabij het centrale busstation. Medische diensten spreken van 22 gewonden en 3 doden. Hij zou geen banden hebben met militante Palestijnse bewegingen.
Met verstomming zag ik daarna hoe 2 mannen naar de bulldozer liepen, de bestuurder probeerde overheersen, maar hem dan uiteindelijk doodschoten! En dat werd getoond op TV, in de middag !! Ongelofelijk!
Enkele dagen daarna hetzelfde tafereel. Op een druk kruispunt, in de late namiddag, reed een bulldozer express in op een bus en ramde daarbij eerst 4 auto's. Opnieuw enkele doden en 24 gewonden. Opnieuw werd de bestuurder doodgeschoten. Als ik me niet vergis door een burger, maar natuurlijk, legerdienst is hier verplicht dus waar wordt de grens getrokken? (maar aangezien mensen hier met geweren gewoon op straat lopen, denk ik dat dit ook wel maatschappelijk aanvaard is)
Beide daders waren in het bezit van een Israelische ID, en dit brengt het hele debat over de paspoorten en rechten van Palestijnen wonend in Oost Jeruzalem weer op gang. Want met een Israelische ID hebben ze toelating om te reizen, werken etc. in Israel. Israeli's zeggen nu natuurlijk dat ze gebruik maken van al hun vrijheid en dat dit beperkt zou moeten worden. Tegen hen zou ik zeggen dat ze dringend eens op bezoek moeten gaan naar Oost Jeruzalem. Gelijke rechten en diensten hebben ze daar helemaal niet! Een eenvoudig voorbeeld is dat er bijna geen afvalophaling is en slechts 12 percent van de gemeentebelastingen gaat naar dat deel van de stad. Ook op andere vlakken worden ze veelal gediscrimineerd, een ander voorbeeld is de huisvernielingen en hoe moeilijk het is om bouwvergunningen te krijgen. Terwijl ze ermee rondgooien in het Westelijk deel.Het wordt nu afwachten of de gemeente de woning van de daders zal vernielen of niet. Dit is meestal de straf, om andere af te schrikken. Maar ondertussen hebben de weduwe en kinderen geen dak boven het hoofd en vaak zijn ze niet eens op de hoogte van de plannen van hun familielid. Deze "Collective Punishment" is een gaat in tegen internationaal humanitair recht, maar zelfs vele burgers in Israel vinden dit soort handelingen doodnormaal en een goed afschrikkingsmiddel. Ik ben er niet zo zeker van dat iemand die zo wanhopig is om zichzelf op te offeren nog voor rede vatbaar is en zich laat afschrikken door zo'n beleid. Ben benieuwd wat er uiteindelijk zal beslist worden...Vele Palestijnen wonend in Oost Jeruzalem hebben trouwens geen Israelische ID, maar zijn "permanente verblijvers" in de stad. Het grote voordeel (in vergelijking met Palestijnen van de Westoever) is dat ze kunnen werken en wonen in Jeruzalem zonder speciale toelating aan te vragen. Ze hebben sociale rechten en kunnen stemmen op gemeentelijk niveau, niet nationaal. Het grote nadeel is dat wanneer iemand met een Jeruzalem ID iemand leert kennen met een Westoever ID, hij waarschijnlijk zal moeten verhuizen en al deze rechten opgeven. Momenteel zijn er 10.000 families die op deze manier niet herenigd kunnen worden. Verhuizen is niet altijd mogelijk, oa. de werkloosheid in Palestina is zeer hoog...
Maar ik ben aan het uitwijden...
Een klein detail.. Op het tijdstip van de tweede aanslag, was Barack Obama in Jeruzalem. Om maar niet te zeggen dat dit een kleine boodschap was aan het adres van de hopelijk aanstaande president dat het vredesproces nog niet echt in volle glorie overheerst..

Monday, August 18, 2008

Update!!

Opnieuw een update! En deze keer beloof ik om het langer uit te houden... Ik zal ook - hopelijk - interessantere dingen te vertellen hebben, aangezien ik een goeie stage te pakken heb.. !!
Enjoy!

Monday, May 26, 2008

What the F...?

"Precies twee jaar geleden werd Rickman door de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice aangesteld als speciale antisemitismegezant. Zijn taak is wereldwijd racisme tegen Joden in kaart te brengen. Sinds zijn aanstelling bezocht Rickman 21 landen."

Misschien kan ik aangesteld worden om de moslimhaat, vrouwenhaat of beter, holebihaat wereldwijd in kaart te brengen?? Zouden ze niet beter eerst de racistische problemen in eigen land aanpakken?
tssss

Monday, May 19, 2008

Roeping gewenst??

THE HEBREW SHEPHERD”
OBJECTIVE: TO INCREASE THE AREA OF JEWISH SETTLEMENT IN THE LAND OF ISRAEL,
particularly in Judea and Samaria, by creating goat herds shepherded by Jewish Shepherds
To deepen the Jewish People’s connection to the Land, and increase peace and security
* In Practice: We wish to create goat herds in various places throughout Judea and Samaria
Everyone can either be:
- The Shepherd: who takes it upon himself to look after a herd and take it to pasture every day
- The Part-Time Shepherd: to take a tour of duty in outing a herd to pasture or in filling-in for a Shepherd according to need
- The Sponsor: to purchase a goat(s) for the herd and pay a monthly contribution to the day-to-day expenses (one goat, that remains the Sponsor’s property, costs 800 NIS) - Shepherd’s salary + day-to-day expenses: 60 NIS/month

Wie voelt zich geroepen??
Papa? Tom? Mama? de Oma?

Independence Day aka Al Nakba?

Vorige week een speciale gebeurtenis in Israel. Eindelijk was de dag aangebroken waar hier al maanden naartoe geleefd werd.. Overal in het straatbeeld werd je ermee geconfronteerd, wapperende vlaggen (inclusief uit ramen en auto's), versierde gebouwen en winkels, muziekshows.. Iedereen zal het geweten hebben, Israel bestaat 60 jaar!

De dag zelf waren overal groot opgezete spektakels bij te wonen, zoals op het Rabin plein in Tel Aviv, waar duizenden mensen de Hatikva (nationale lied) meebrulden. Overal in de stad waren openluchtoptredens, lasershows en zelfs een airshow op het strand. Vanop ons dak kon ik het vuurwerk in alle delen van de stad volgen. Israel was in feeststemming.

En waarom niet? Tijdens de openingsceremonie werd nogmaals beklemtoond dat de oprichting van een joodse, democratische rechtstaat een verwezenlijking is waar Israeli's trots op mogen zijn. Een statement waar de overgrote meerderheid van de bevolking het ongetwijfeld mee eens is. Misschien is dat ook zo, want Israel rond 1900 was slechts bevolkt door ongeveer 700.000 Arabieren (en ook toen al enkele joodse inwoners) met voornamelijk een weinig ontwikkeld woestijn- en bergachtig landschap. Vandaag is Tel Aviv een stad met bijna 400.000 inwoners en Jeruzalem zelfs 700.000 (wegens politieke verschillen, want als je alle suburbs bij Tel Aviv rekent, zoals men in Jeruzalem ongetwijfeld doet wegens de noodzaak van een joodse meerderheid in de stad, kom je uit bij het dubbele). Anno 2008 heeft Israel meer dan 7 miljoen inwoners.

Echter, als je de hele historie erbij neemt, vraag ik me af of er echt reden tot zoveel vreugde is?

Want waar de Israelieten blijkbaar minder bij stilstaan, is dat er ook een andere kant van het verhaal is. Enkele kilometers verder betekent de onafhankelijkheid van Israel iets heel anders, er heerst geen uitbundige vreugde, integendeel. Palestijnen herdenken dan de Al Nakba, ofwel "de catastrofe". De bezetting startte misschien wel in 1967, maar 1948 was het begin van continue verdrijving, en strijd om land.

Op 15 mei 1948, een dag na de onafhankelijkheidsverklaring, vielen de Arabische buurlanden Israel binnen. Deze legers warden echter snel overwonnen en in dit proces vernietigde Israel meer dan 400 dorpen en vluchtten 700.000. Wel, gevlucht of verjaagd, de term hangt af van de versie natuurlijk. De mythe blijft in Israel sterk hangen dat de Arabieren vrijwillig gevlucht zijn (met de idee van een Arabische overwinning in het achterhoofd… maar waarom vluchten als je denkt dat je gaat winnen?), maar als je de feiten erbij neemt is die stelling moeilijk houdbaar. Je hoeft alleen nog maar de verdere geschiedenis diagonaal te doorlopen gezien alle pogingen sindsdien om de Palestijnen te verdrijven en hen het leven moeilijk te maken. Echt gewenst zijn ze toch niet heb ik lichtjes de indruk. Hun achtergelaten woningen werden al snel vernield of ingenomen door Israelieten. Daarnaast werden ook massamoorden uitgevoerd op Arabische dorpen, de bekendste zijnde Deir Yassin (dicht bij Jeruzalem). De eerste VN resolutie die opriep tot weerkeer wordt tot op vandaag genegeerd, zodat het aantal wereldwijd gegroeid is tot meer dan 5 miljoen Palestijnen. Vreemd genoeg kunnen joden, waar ook ter wereld, zich ten alle tijden in Israel komen vestigen.

Had de oorlog van 1948 vrede tot gevolg gehad, was dit waarschijnlijk een kort hoofdstuk geworden in geschiedenisboeken. Hoeveel naties zijn immers niet geboren door (burger)oorlog of verdrijving van volkeren? Echter, deze tragedie van 1948 blijft tot op vandaag gevolgen hebben. Ten eerste is het vluchtelingenprobleem een enorme struikelblok tijdens alle vredesprocessen.

En eigenlijk is de situatie er sindsdien alleen nog maar slechter op geworden. Annexatie van land, de bezetting in 1967, schending van mensenrechten, en niet te vergeten de muur. 1948 was het begin van een lange Palestijnse lijdensweg. Ook voor Israel is het een tragedie gebleken, met een bevolking die leeft onder constante dreiging van zelfmoordaanslagen en raketaanvallen. Was die onafhankelijkheid werkelijk de moeite waard? Ik vraag me af hoe de situatie er vandaag zou uitzien hadden beide partijen in 1947 tot een overeenkomst gekomen…. (Het VN verdeelplan werd toen door de Arabieren afgewezen wegens te oneerlijk).

Aan de andere kant van het land heerstte dus weinig feestvreugde. Jammer genoeg komt daar aan Israelische kant niet aan bod. In Jeruzalem worden de meeste verzoeken tot het houden van een minuut stilte voor de Palestijnse slachtoffers gewoon geweigerd. Vorig jaar leidde dit nog tot een kleine rel op de universiteit. Dit jaar mocht gelukkig in het Oostelijk deel (waar geen enkele Israeli het kan zien natuurlijk) wel een kleine optocht gehouden worden.

In de bezette gebieden, zijn wel enkele demonstraties gepland, en in een vluchtelingkamp nabij Jeruzalem werd de mars afgesloten met de oplating van 1000'en zwarte ballonnen. Dat de Palestijnen hoop verliezen was duidelijk, want de gebeurtenis werd amper gevolgd door enkele 100'en toeschouwers, en dat terwijl het kamp meer dan 10.000 inwoners telt!

Thursday, May 15, 2008

Independence Day

Dat vorige week Onafhankelijkheidsdag in Israel gevierd werd, zal men in New York geweten hebben... Ter ere van de 60 jarige verjaardag werden enkele bekende koppen opgetrommeld om hun beste wensen over te maken via een billboard in Times Square.. Ongelofelijk toch?

Je kan onder andere Robin Williams en Tom Cruise herkennen... wie doet beter?

Salute to Israel