Academische boycot... waar blijft Belgie??

Blijkbaar is in de Verenigde Staten toch enige verandering op til, zeker merkbaar in de houding ten opzichte van Israel. Niet alleen komen vanuit de media meer en meer kritische berichtgevingen (zelfs in 60 Minutes, een populair nieuwsprogramma), ook de academische wereld blijft niet achter.

Honderden professoren en andere academici hebben zich voor het eerst verenigd in een academische boycot van Israel, in een poging druk uit te oefenen en als een oproep tot het beeindigen van de bezetting.
Deze boycot werd geinspireerd door talloze voorgaande initiatieven vanuit Engeland, Spanje, Canada en Australie.

De recente oorlog in Gaza was een grote katalysator: "As educators of conscience, we have been unable to stand by and watch in silence Israel's indiscriminate assault on the Gaza Strip and its educational institutions." Er wordt zelfs opnieuw de vergelijking gemaakt tussen het bezettingsregime en de Apartheid in Zuid-Afrika.

Zonder verwondering, de Al-Quds Universiteit in Jeruzalem, Palestijns, heeft zich al bij de boycott aangesloten.

Kan dit werkelijk invloed uitoefenen??
Misschien niet rechtstreeks, maar het is een duidelijk teken naar Israel toe. Maar de boycot moet nog meer bijval krijgen. Volgens vrienden hier is dit een goede vorm van isolerende druk. Israel hecht veel belang aan educatie (en imago daarin). Mocht dit gepaard gaan met een economische boycot, en het stopzetten van de financiele hulp die de VS biedt.. dan kan Israel geen kant meer op. Misschien zou zelfs enkel het laatste voldoende zijn, maar een stem laten horen is beter dan stilzwijgend toekijken.

Verkiezingen in Israel.. meer van hetzelfde?

Waar ben ik nu mee bezig??

Eindelijk nog eens nieuws vanuit Jeruzalem:)

Na een maandje Belgie ben ik eindelijk uit mijn luie zetel gekropen en aan het werk nu.. En het doet pijn !!!! :)

Ik ben nu aan de slag bij Passia, een research organisatie. Zeker eens gaan zien, ze hebben interessante publicaties...
Mijn eerste taak is alle documenten over Jeruzalem classeren.. interessant maar niet altijd makkelijk moet ik zeggen. Daarna zal ik hopelijk meer research kunnen doen. Moet nog op een interessant onderwerk komen..
De sfeer is tof, we zitten met drie jonge mensen op kantoor, ik, een Amerikaan Jason en de Palestijnse Imad. De baas is een speciaal geval, maar wel gemakkelijk. Jammer dat ik eigenlijk weinig contact met hem heb, want hij is op de hoogte van alles, zo lijkt.

Het enige vervelende is de weekends. Ze gaan volgens de moslim weekends, wat betekent dat ik vrijdag en zondag vrij ben, maar zaterdag moet werken. Ik ben absoluut tegen dit systeem, en niet alleen omdat mijn vriendin vrij is op vrijdag en zaterdag :) Voor de algemene rust is het niet goed vind ik. Nu moet ik vrijdag uitrusten na een werk week, maar zondag is het hetzelfde want je moest zaterdag weeral vroeg op!
Nu ja, dat zal wel beteren, eens ik gewoon ben aan het vroege opstaan ...

Enfin, de blog is opnieuw geactiveerd!!!

Hanoeka

voetbalmania

Voorbije zondag de eerste match van de nationale voetbalploeg hier in Palestina! Het was de eerste officiele interland sinds de oprichting van het team, en in eigen Al Ramstadion in Oost-Jeruzalem!! Jammer genoeg slechts gelijkstand, 1-1 tegen Jordanie.

De nationale ploeg van Palestina, die tien jaar geleden door de FIFA werd erkend, speelde zijn interlands tot dusver in Jordanië of Qatar. Het nieuwe stadion werd gebouwd met de financiële steun van de FIFA.

Terug naar de schoolbanken!

Na alle verlofdagen en vakanties terug tijd voor het serieuzere werk!
Vandaag een bezoek aan de Meisjesschool van Ramallah, omdat ze daar een studentenparlement opgezet hebben. We willen een reeks artikelen schrijven over het werk van unrwa, en daar horen de scholen uiteraard bij. De kritiek die er vaak is, namelijk dat er haat zou gepredict worden in de klassen, willen we bij deze ook eens rechtzetten. Buiten het studentenparlement worden er ook lessen ingericht rond mensenrechten en tolerantie. Zowel op grote als kleine schaal, zoals respect hebben voor je klasgenoten, en hoe je conflicten op een geweldloze manier kan oplossen.
We kregen uitleg over de voorbije verkiezingen, een toneel, en een uitvoering van een nationale Palestijnse dans!

Succot oftewel loofhuttenfeest!

Dit is een feestweek! Twee dagen verlof aan het begin en aan het eind van de week.
Ik heb mijn succot in het Noorden doorgebracht, dichtbij de Libanese grens, in een kibboets. Jammer genoeg geen verlof, want ik was met de drieling! Alle dagen om half 6 op om voor die klein mannen te zorgen, maar het was wel tof. Het zijn lieve rakkers. En ze zijn met veel content he, die kunnen uren in het zwembad bezig gehouden worden met wat plastiek bekertjes en keukengerief, of de paardenwei/koeienstal een bezoekje brengen (waar ze dan lief aan de koe vragen of ze goed geslapen heeft:), of de goeie ouwe kussengevechten,.. al heeft het wel drie dagen geduurd voor ze doorhadden dat hooi eigenlijk wel tof is om in te ravotten...tsss, cityboys, wat doe je ermee :)

Succot is de viering van de woestijnreis van Moses. Overal in de stad (en bij religieuze mensen thuis) zie je een succa voor de restaurants. Dat is een soort van afdak. Religieuze mannen zijn verplicht om elke maal in zo'n succa te eten, voor vrouwen en kinderen is het minder streng. Ook in het hotel stond een succa, en het heeft wel iets, elke tafel begint logischerwijze op verschillende tijdstippen aan zijn maaltijd. Maar elke familie begint en eindigt die met gebedszangen, is wel interessant om dat amalgaan van gezangen te aanzien. Gebeden gaan gepaard met een ritueel waarbij een soort limoen samen met een speciaal soort takken langs alle kanten eens wordt geschudt. Waarbij vader het dan doorgeeft naar zoon... De drieling vonden de pannenkoeken echter interessanter :)